2016 MTB-weekend Manhay

img_2142Mountainbike weekend Manhay 2016,
door Anne-Marie Dröes

Vrijdagochtend: iedereen besluit op tijd te vertrekken vanuit Nederland. Na een snelle lunch zitten we ’s middags al op de fiets; even de omgeving verkennen voor de dagtochten van zaterdag en zondag.

Een kuitenbijter zet meteen de toon. Dit weekend gaan we veel klimmen. Maar ook  hard afdalen, en dat vind ik leuk!

Zullen we het doen? Eén voor één rijden we onder het afzetlint door: “Annonce des journees des chasse”. Is dat wel handig? Jachtseizoen. We fietsen verder op het parcour totdat we een bord  met doodshoofd tegenkomen, dan weten we het zeker: dit is niet handig, laten we een andere route kiezen . Tijdens de stijle klim die volgt horen we van alle kanten uit het bos toeters klinken: de klopjacht is begonnen. Daar wil je écht niet tussen rijden, dan maar verder op het asfalt. Na een snelle afdaling weet Ronald ons weer naar een stukje offroad te gidsen. We passeren leuke bruggetjes en prachtige vergezichten: Aaahhh en oooh’s wisselen elkaar af.
Na een tocht van een kleine drie uur komen we terug bij de Guesthouse. Tijd voor een biertje gevolgd door een pasta maaltijd en een gezellig avondje bij de vuurkorf. Ik heb nu al zin in morgen!

Zaterdag
Laaghangende ochtendnevel, dauw op het gras en oogverblindende herfstkleuren. Het landschap wisselt zich in rap tempo af. Het ene moment rijden we nog op asfalt, het andere moment onverhard tussen torenhoge dennenbomen. Een beekje geeft het merendeel van de groep natte voeten. Maar niemand klaagt want hard door beekjes crossen blijft toch altijd leuk. Sommige klimmetjes van het parcours zijn behoorlijk pittig en technisch. In stijgingspercentage maar ook door natte boomwortels en losse stenen. En de lengte, soms lijkt er geen eind aan te komen. Maar wat voel ik me trots als ik toch weer boven ben! Van route 12 gaan we naar 13 en weer terug naar 12. Kan het nog langer, ergens nog een lusje erbij? Het begint te schemeren en ik ben behoorlijk voldaan, we gaan op huis aan. Het uitzicht over het met avondmist gehulde dal is adembenemend.

Zondag
We ontwaken met een kraakheldere lucht. Ik duw het dakraam open en adem wolkjes. Dit beloofd een lekkere dag te worden! Een enkele enthousiasteling hult zich in kuitbroek en korte mouwen, maar voor de meeste is het te fris. “Het is wel gewoon november hé?!” denk ik nog. Maar al snel gaat ook mijn jasje uit. Het is echt een heerlijke dag, een cadeautje van het najaar.
We fietsen door heel afwisselend landschap, iets wat dit gebied typeert. In de omgeving van Manhay vind je niet de meest spannende singletracks. Maar het pittige offroad klimmen, de lange afdalingen en de variatie van landschap en terrein maken dat meer dan goed. We rijden door beekjes, over brede landweggetjes langs koeien, over een verroest spoor met een ouderwets treintje, kriskras door een grasvlakte, langs dennenbomen en over een kalender vlakte met pas gekapte  bomen. We besluiten de dag met blubber, een afdaling waar het behoorlijk glibberen is.

Het was een top weekend. Biken in de Ardennen betekent techniek verbeteren maar vooral heel veel gezelligheid. Het liefst ga ik volgend weekend weer. Moet ik echt een heel jaar wachten?