2015 MTB-weekend Houffalize, Belgie

MTB weekend Houffalize: 20-22 november 2015

Mountainbike Houffalize 011Verslag van Ronald Hennekes

Koud. Verdomd koud was de start. Een sneeuwstorm gierde om onze corpussen tijdens de start van het weekend op zaterdagochtend de 21ste. De avond daarvoor was de sfeervolle kennismaking met de eigenaren van Les Etables, een prachtig verbouwde boerderij in het gehucht Bonnerue, zo’n 5 km van Houffalize. Een kennismaking met elkaar, met de lokale drank (voortreffelijke zelf gebrouwen bier) en met -tamelijk laat op de avond- de bedden.

Maar we stonden er wel, die zaterdagochtend: 12 bikers en onze instructeur Fons Sommerdijk. Houffalize staat bekend als MTB-eldorado. Er zijn 6 routes uitgezet die door de vele kronkelige dalen van de Ourthe en diens zijriviertjes voeren. De dalen zijn diep en de hellingen redelijk steil. Goed dus voor stevige inspanning. Zo gezegd zo gedaan. Na een leuk afdalinkje en een geinig bruggetje ging het meteen straf omhoog. Eenmaal boven voerde de route via een mooi pad met prachtig uitzicht op de besneeuwde heuvels. Verder ging het, over waanzinnig bemodderde weggetjes langs boerderijen en door bos. Weer een leuke afdaling, die als snel doodliep in een diep dalletje. Geen punt: met bike op de schouder even omhoog klunen en vervolgens via een ander pad weer vrolijk door. MTB-route? Bij deze: gewoon meteen een nieuwe gemaakt.

In de 2e helft van de ochtend zijn we het wat ‘netter aan gaan doen’, door wel een officiële route te volgen. Maar na wat technisch pielen was het toch te leuk om een uitdagende afdaling links te laten liggen. Glibberend en glijdend, soms voetje aan de grond, ging het over supersmalle en bijzonder glibberige singeltrack naar beneden, tot de bodem van het dal bij de Ourthe. Omdat we er nog niet genoeg van hadden, gingen we door met MTB route 6, de meest uitdagende van de regio. Zeer steile klimmetjes, als Tarzan van boom naar boom slingerend weer naar beneden en stuiterend over stenen en boomwortels de route vervolgen….. het lijkt bijna eentonig, maar de werkelijkheid was anders! Toen iedereen meer toonde als een speleoloog i.p.v. een biker, was het tijd voor de lunch.

Mountainbike Houffalize 027’s Middags heeft de groep zich gesplitst. Eén groep is het wat rustiger aan gaan doen, de ander is samen met Fons en Rob, de eigenaar en tevens vervend MTB’er, een eigen en daarmee redelijk onbekend parcours gaan doen. Eerst technisch friemelen op de oefenhelling van Rob: bijzonder kort bochtenwerk, slalommend tussen bomen. Niet makkelijk, want je moest op het juiste moment je achterrem goed inknijpen om zo de bocht door te kunnen slippen. Rem je te vroeg, dan slip je de verkeerde kant op. Was je te laat, dan was de bocht niet te nemen. Soms frustrerend als het niet lukte, maar uiteindelijk kwam iedereen er toch door heen. Dat geeft voldoening, zeg!

Tijd voor een afdaling door het bos, die –volgens Rob- technisch minder moeilijk was. Tja, volgens hem… Schuin op een supersteile afdaling naar beneden, met als opdracht: gewicht helemaal achterop en blijven rijden zonder weg te glippen in deze bizarre omstandigheden (het was weer flink gaan sneeuwen). Je ervaart zoiets als een merkwaardige mix van angst en uitdaging. En als het dan redelijkerwijs lukt, maakt een kinderlijke juichstemming zich van je meester. En zo ploegden wij door, die middag. Dan weer fors klimmend, vervolgens weer met je hart in je keel naar beneden snellend. Waanzinnig leuk!

Na een km of 50, kleddernat, zwaar bemodderd en verkleumd van de kou, vonden we het welletjes. Tijd voor een warme douche, chillen en een maaltijd. Eerst nog even die bikes afspuiten. En ook Anneke, want die wilde minder bemodderd het huis binnentreden. Dat was een kolfje naar mijn hand… Anneke fietste jaren geleden de eerste editie van de Tour for Life, in haar team Spartaanse Vrouwen. Die is dus wel wat gewend.

Afijn: toen de duisternis was ingevallen waren de bikes weer toonbaar en kettingen droog en voorzien van een tikkie olie. Het huis waarin wij verbleven is een voormalige school die bij Les Etables hoort. Een school met maar één lokaal, die al vele jaren niet meer in dienst is wegens het gebrek aan kinderen (of beter: bevolking). Schitterend verbouwd, luxe en warm. Haast te luxe voor ons als MTB’ers. Toch hebben we er heerlijk vertoefd, voortreffelijk gegeten en gedronken en diep geslapen.

Blauwe track = route zaterdag 21/11; paarse track = MTB route 2 (grotendeels)
Blauwe track = route zaterdag 21/11; paarse track = MTB route 2 (grotendeels)

Zondag was het iets droger, maar wel een paar graden kouder, met vers gevallen sneeuw in de hogere delen van de heuvels. We maakten ons op voor de 2e dag. Na een km of 10 zijn de we de groep gaan splitsen. Eén groep (de grootste) is zich gaan storten op de technisch uitdagende MTB route 6, daarbij gegidst door Fons. De andere groep deed route 2, die al met al wat tegenviel, omdat die betrekkelijk veel over wegen gaat. Die heb ik kunnen gidsen. Dat ging zo’n km of 5 voor Houffalize niet helemaal goed, toen we Vreni, die even moest bellen, zijn kwijtgeraakt. Vreni is mijn levensgezel, dus dat was om meerdere redenen geen slimme move… In Houffalize hebben we elkaar weer gevonden. Na een pitchstop met koffie of warme chocomel ging het bloed weer stromen en stapte het hele gezelschap (de groepen waren inmiddels weer verenigd) op de bike om terug te gaan naar Bonnerue En zo sloten we een heerlijk weekend in winterse omstandigheden af.

De locatie is top en voor herhaling vatbaar. Dus volgend jaar nieuwe kansen, ook voor beginnende MTB’ers!

Met dank aan de grote gezelligheid en heel veel lol: Annemarie, Martha, Erwin, Harmke, Hans, Natasha, Bert, Mijndert, Anneke, Fab, Vreni en Fons & Rob voor begeleiding en gastvrijheid.