2016 aprilweekend (race&mtb) Nordeifel, Duitsland

2016apr CTC Nordeifel_Monschau 36Trainingsweekend in de Nordeifel
-Boukje de Haan-

Gingen we in 2015 nog naar Limburg, in 2016 vond het jaarlijkse trainingsweekend van 8 t/m 10 april plaats in de Nordeifel, op ruim 200 km van Utrecht. In totaal gingen dertien fietsers mee naar Monschau, waar CTC een prachtig vakantiehuis aan de rand van het dorp had gehuurd. De meesten vertrokken op vrijdagochtend, om ’s middags alvast een tochtje te kunnen maken. We spraken af om eerst in Monschau te lunchen, en daarna pas naar het huis te gaan. Hadden we dat maar niet gedaan….

In een vreemde loods met allemaal souvenir kraampjes gingen we lunchen. Na een lekker kopje soep, curryworst met friet én een apfelstrudel zochten we de auto’s weer op. De uitgang van het parkeerdek was niet gemakkelijk te vinden en uiteindelijk werden we onder een parkeerdek door naar de uitgang geleid. We hadden al gezien dat Erwin twee fietsen op het dak van de auto had staan, dus stuurden we hem een berichtje om hem te waarschuwen dat hij met de fietsen op het dak waarschijnlijk niet van het parkeerdek kon rijden. Nog maar net in het huisje ontvingen we bericht dat er twee fietsen ‘overleden’ waren. Eerst dachten we nog dat ze een grapje maakten, maar helaas. Erwin was nietsvermoedend met z’n auto tegen het parkeerdek geknald. Het resultaat: één fiets van de auto gevallen, twee fietsframes geknakt en ook het autodak ontwricht. Wat een pech, en wat een ongelukkige start van het fietsweekend. Henk en Reinart herstelden zich razendsnel en wilden maar één ding: snel een fiets huren zodat ze toch konden gaan fietsen. Wat een veerkracht!

Diederik, Anneke, Fab en ik maakten ’s middags ons eerste tochtje. Magiel was al eerder op de fiets vertrokken. Omdat Monschau in een dal ligt begon de tocht met een klimmetje. Daarna hebben we een ontspannen een redelijk vlak opwarmingsritje gemaakt. Terug in het vakantiehuisje stond meesterkok Heinz al in de keuken; wat een luxe! Heinz en Saskia bleken onderweg ook schade opgelopen te hebben. Bij het uitparkeren in Utrecht kwam het achterwiel van de fiets van Jeroen klem te zitten. Gelukkig had Rinus van Cycle Works direct een ander wiel voor hen. Later bleek dat Jeroen net die week een nieuw achterwiel + band had gekocht vanwege een kleine slag in het oude wiel; hij had er nog geen centimeter met het nieuwe wiel gefietst….

2016apr CTC Nordeifel_Monschau 11Jeroen, Nicole en Judith kwamen ’s avonds. De groep was daarmee compleet, en er kon gegeten worden. Heinz verwende ons met een heerlijk voorgerecht, een tussengerecht én een hoofdgerecht. Daarna werden de plannen voor de zaterdag besproken.

Zaterdagochtend was het ontbijt om 8 uur. Het was ’s nachts koud geweest en de ijsbloemen stonden op de ramen, maar de lucht was strak blauw. Op verzoek van Fab maakte Heinz een Jamie Oliver variant van een ‘full English breakfast’. Heerlijk! Rond half 10 vertrokken Henk en Reinart op hun gehuurde mountainbikes voor een tochtje, en maakten wij ons klaar voor de gezamenlijke ochtendtraining. De klim uit het dal was steil (tot 15%), maar gelukkig konden we daarna bijkomen. Via een oude spoorweg (nu geasfalteerd fietspad) reden we naar het startpunt van ons trainingsrondje met een langere en een kortere klim. De opdracht: een ronde in hoge cadans klimmen (schakelen!) en daarna een ronde op kracht klimmen (deels staand). Na de training volgde lunch in het huis. Henk en Reinart waren inmiddels ook weer terug. De route die ze hadden uitgestippeld bleek zeer pittig, meer geschikt voor professionals. Ze hadden al met al vooral met hun fiets op de schouders gelopen en Henk had een ongelukkige val gemaakt met pijnlijke ribben als gevolg.

Ik vond het wel genoeg voor die dag. Om energie te sparen voor de volgende dag besloot ik ’s middags thuis te blijven. Heinz bleef ook thuis, om in alle rust het avondeten te kunnen voorbereiden. De rest vertrok voor een middagrondje. Diederik hield het kort rondje omdat hij aan het eind van de middag alweer terug naar Utrecht moest. Ik heb die middag heerlijk op het terras van het huisje in de zon gezeten, en daarna het pittoreske dorpje verkend. De middagploeg kwam niet helemaal schadevrij terug. De fietsketting van Jeroen brak, maar werd ter plaatse door hem zelf snel en vaardig hersteld waarna hij weer door kon rijden. De bovenbenen van Erwin gingen protesteren. Hij kon geen kracht meer zetten en moest door Magiel met de auto opgehaald worden. Opnieuw maakte Heinz een heerlijke avondmaaltijd en daarna stippelden Magiel en Saskia de route voor zondag uit. Het plan: in totaal zo’n 100 kilometer met ruim 2000 hoogtemeters, met de mogelijkheid om na 70 kilometer af te snijden. Een aantrekkelijke optie voor Nicole, Judith en mij.

Anneke zette de wekker extra vroeg om zondagochtend eerst nog 12 kilometer te gaan hardlopen; haar laatste lange training voor de marathon van 16 april. Henk had teveel last van zijn ribben en besloot niet meer te gaan fietsen. Erwin besloot het rustig aan te doen en ging met Reinart een ontspannen tochtje maken door België. Wij vertrokken daarom met z’n negenen. De bewolking trok snel weg en het werd een stralende dag. Het fietsen ging heerlijk en het was fijn te ervaren dat de automobilisten zoveel rekening hielden met fietsers. Voor de motoren moest je meer oppassen. Vlak voor Schmidt, het plaatsje waar we wilden lunchen, raakte ik de groep kwijt. Stom dat ik mijn telefoon in het huisje had laten liggen. Ik kwam wel bij een prachtig stuwmeer terecht. Ik ben omgedraaid en eenmaal op de weg naar Schmidt kwam Fab me tegemoet gefietst. Dank je wel Fab!

2016apr CTC Nordeifel_Monschau 35In Schmidt was volgens Magiel, die vooruit gefietst was, geen goede lunchplek en dus reserveerde hij een tafeltje in een dorpje verderop. Dat betekende nóg verder fietsen, pff. We kwamen in een wat oubollig 50+ restaurant terecht, waar een organist live-muziek speelde. Nicole en ik probeerden de muziek te herkennen; volgens Jeroen het begin van een CTC koortje voor het eerste lustrum. Wel heel aardig personeel trouwens, alle fietsen mochten we veilig binnen neerzetten. De meesten kozen voor Strammer-Max en er ontstond een discussie of ‘uitsmijter’ de juiste vertaling hiervoor is, en of het klopt dat hier spiegeleieren bij horen. Volgens Saskia moest je de eierdooier kapot prikken, maar nee, bij Strammer-Max eet je spiegeleieren. Kort na de lunch kozen Judith, Nicole en ik voor de kortere route naar huis. Heerlijk uitfietsen over de geasfalteerde spoorbaan, een klein klimmetje en toen de steile afdaling naar huis: 96 kilometer op de teller! Al snel waren ook Saskia, Heinz, Jeroen, Anneke en Fab terug. Na het douchen hebben we alle restjes uit de koelkast opgegeten, en toen in de auto terug naar Utrecht.

Een geweldig weekend, dankzij het gezelschap, het huisje, het heerlijke eten, het prachtige weer en de mooie omgeving. Ik heb me vooraf best zorgen gemaakt of ik dit allemaal wel zou kunnen, zowel het klimmen als het dalen. Blij dat het gelukt was, weer een stapje gezet! Dank je wel CTC voor de organisatie, en dank je wel Heinz voor het heerlijke eten. Hopelijk volgend jaar weer! En Henk, wat een veerkracht. Fiets kapot, lijf beschadigd, maar een positief brein!

2015 24h Radmarathon Grieskirchen, Oostenrijk

Wolfgang, solorijder CTC Nachtschwärmer
24 uur koersen – Is dat nou leuk?

24 Stunden Radmarathon GrieskirchenMiddernacht in het stadje Grieskirchen, gelegen tussen glooiende korenvelden van het Oostenrijkse Alpenvorland, frisse 16 graden in een sterrenverlichte, glasheldere nacht. De eeuwenoude gevels ondergedompeld in het goudgele licht van straatlantaarns, muziek weerkaatst tussen de huizen. Sporadisch schieten renners op racefietsen door de afgezette binnenstad, gefocust en gehaast, langs een lange rij van bestelbusjes, partytenten en containers, aangemoedigd door een enkeling hebben ze nul besef van hun hoofdrol in dit pittoreske tafereel.

Leuk ?? … Nee, leuk is echt wel anders. Pas de helft van de race verreden, 360 km gekoerst.

Een echte wedstrijd, dat wel, voortdurend bezig met je prestatie, zo veel mogelijk zuinig rijden. Net ingehaald door twee snellere renners, aanhaken of verder op je eigen tempo doorstoempen… Weer niet goed geanticipeerd, te lang geaarzeld met je beslissing, dan maar toch dat sprintje trekken naar het laatste wiel, een paar kilometer vals plat naar beneden, meegesleurd, weer kracht gespaard. Klimmen dan weer op eigen tempo, anders vreet het energie, consequent op het buitenblad, dat wel, dan ben je het snelst boven, je hartslag net onder het maximum gehouden, lonkt al gauw weer de afdaling. In de bevoorradingszone bovenop nog een stuk banaan en een beker drinken aangepakt, haastig weggewerkt, zit je meteen weer op volle snelheid. Onderaan de helling dan een terugdraaiende bocht, is altijd wel uitkijken, zeker met dat gootje waar je overheen moet. En op het vlakke weer omkijken naar wat medestrijders om aan te haken, vlakke kilometers tegen de wind in. Dit keer geen geluk, dan maar op eigen kracht!, liggend op je tijdritstuur, genadeloos bikkelen tot de volgende klim.

Saai ?? … Nee, saai is het niet, elk rondje is anders, voortdurend bezig met de koers, geen tijd om in de tunnel van je gedachten stil te staan.

In het in rennerskamp net gehoord dat ik in het klassement ben opgeklommen naar de vierde plek, in mijn leeftijdscategorie dat wel, maar toch! Dit geeft aanvullende motivatie om nog harder door te gaan, zicht op het podium, dus wie weet …

Later steady state in de nacht, de autopiloot staat aan, alle gevaren van het parcours reeds opgeslagen in je geheugen, zo doezel je bijna weg in de duisternis. Focussen man, wakker blijven! Het is uitkijken naar de schemering, de eerste lichtgrijze streep aan de horizon, het oplossen van de nacht in het heiige ochtendlicht, en kort daarna, het rijzen van een gloedrode vuurbal met de eerste, verwarmende zonnestraal. Wanneer zal het zover zijn? Rondjes aftellen tot dat moment. Zeven rondjes later gaat met eerste ochtendschemering ook deze nacht ten einde.

Het moeilijkste moment dan tegen 9u. Inmiddels is het heet geworden, onbarmhartig vermoeid is het veel te warm om nog lekker te fietsen. De cafeïne werkt al lang niet meer, het beste is eraf, doorbijten op karakter. Nog drie uur te gaan, een halve eeuwigheid!, zo lijkt het wel!

Bijna weer middag in het stadje Grieskirchen, 30 rondjes zitten erop. Het is mooi geweest, 645 km gereden, meer dan ooit van tevoren gedroomd, word ik gegrepen door een alomvattende vermoeidheid. Nu beslissen over een volgende keer, No way!, te vers nog de geleden pijn.

Een week later, in de auto op weg naar huis, ben ik al weer bezig de race kritisch te analyseren. Toch nog 2 uur stilstand gehad, dat is veel te veel, in begin niet altijd slim gereden, zuiniger aandoen, meer profiteren van je tegenstanders, daarmee zouden tenminste 3 rondjes meer haalbaar moeten zijn. De pijn van een week geleden ben ik al lang weer vergeten, het overheerst het euforische gevoel van de overwinning, een overwinning met name over je zelf… en zachtjes beginnen de contouren van een volgende uitdaging concrete vormen aan te nemen.

GRIESKIRCHEN24AlbertkleurAlbert, CTC Nachtschwärmer estafetteteam
Zingend door de nacht…

Naast solo-Radfahrer Wolfgang Wieser was CTC met een mixed team vertegenwoordigd. Doel was, net als bij de solorijders, om een zo groot mogelijke afstand af te leggen in 24 uur. Het parcours: 21,5 km door het glooiende gebied rond het niet perse heel erg pittoresque Grieskirchen met daarin 2 klimmetjes opgenomen.

Bij Wolfgang thuis hadden we al voorzichtig zitten rekenen met schema’s en gemiddeldes van rond de 28-30 km p/uur (meegenomen dat er geklommen moest worden + dat we een flink deel in het duister zouden fietsen). Dat zou zo’n 600 km betekenen. Na onze eerste verkenning stelden we dat echter bij en gingen voor een afstand van boven de 700 km en een gemiddelde van boven de dertig. Dat moest haalbaar zijn. Zeker gezien de door Wolfgang geregelde appartementen in een Bauerhof 10 km verderop die de ideale voorbereidingsplek bleken. Alles zeer relaxed, net als de sfeer onderling.

Het eerste deel reden we allemaal op ons individuele niveau een superrondje, om daarna te merken dat de tweede beurt behoorlijk zwaar was. Doseren dus. Al snel bleek ook dat je op 3 manieren kon rijden: solo (snel), met een maat op het parcours (sneller) of in een groep (snelst). Met name in die laatste variant kon je vaak tijd winnen en energie besparen. Allemaal reden we zowel solo als in groep, op veel plekken luid aangemoedigd door publiek en in Grieskirchen door teamgenoten: Gib Gas!

Hoogtepunt werd het rijden door de schemer en in de nacht. Met kop- en helmlamp over het zwarte asfalt, geleid door de witte strepen en de kattenogen langs de weg. Heel soms afgewisseld door twee echte reeënogen en het geluid van de nachtvogels. Hier kwam het liedje bij me op… ‘dit is een nacht die je normaal alleen in films ziet, dit is een nacht die wordt bezongen in het mooiste lied…’ Onvergetelijk in atmosfeer in combinatie met het tijdrijden en het wachten…

Wat hadden we ‘n mazzel met het zwoele weer en de prachtige zonsopkomst (ik geloof dat Saskia toen reed)… In de ochtend volmaakten we onze tocht en haalde onze doelstelling met verve: 36 rondes hardrijden en 784 km afleggen, dat is toch van München naar Utrecht binnen 24 uur 🙂

Ondertussen draaide Wolfgang in zijn eentje, samen met nog 150 andere solofanaten, in zijn uppie zijn rondjes. Daarbij verzorgd en gemotiveerd (voor zover nodig) door Marian om in zijn categorie (iets met leeftijd) als vijfde te eindigen met een respectabele afstand van 645 kilometer. Daarvoor namen we ons CTC-petje diep af.

In onze categorie: de mixed team werden we ook vijfde. Daar droeg de tijdwaarneming van Charlotte zeker aan bij (dat kan en moet sneller Fab!!) Maar bovenal kregen het geel-groen-glooiende landschap, de zwart-zwoele-nacht en het teamgevoel een vaste plek in ons hart en geheugen. Een Topbelevenis!

 


   		   	

2015 Cycling in Concert “La Bataille”: opening Tour de France

2015juni20_La Bataille in de Domkerk_031Met 2 rondes en 240 deelnemers hebben we een heerlijk en uniek indoor cycling event achter de kiezen! Spinning tijdens het hoogseizoen van het wielrennen lijkt een gekke keuze, maar als dat kan in de Domkerk en op orgelmuziek, dan wisselen we de racefiets graag even in voor een spinning bike.

De entourage was ongekend, de sfeer vrolijk en luchtig en de inspanning dankzij de pieken, beklimmingen en sprintjes, fors. Uitputtend soms. Organist Jan Hage was in topvorm: zijn spel nam ons moeiteloos mee en dweepte ons op om nog harder te trappen. The Opening uit Glassworks van Philip Glass zette de toon. Na een onschuldig kalme start begon bij velen het zweet al na 5 minuten te druppelen. En tijdens het elektrificerende Litanie van Jan Welmers was de beer los: met alle registers open en maximaal volume dankzij de hard werkende balgen die vele liters lucht door de pijpen bliezen, stoomden we in een virtuele storm het kale deel van de Mont Ventoux op. De finale, op Bach’s Toccata und Fuge (in D mineur, jawel), was één groot feest van jumps, volle bak weerstand en een eindeloos lijkende reeks sprints. En dan, na de laatste sprint, de ontlading: een mooie mix van juichstemming en diepe vermoeidheid.

 

Wij van CTC Utrecht hebben van elke seconde genoten! En wij danken al die mensen die dit hebben mogelijk gemaakt: de inzet van CTC-leden bij het opbouwen en afbreken, het lef en initaitief van de Domkerk, de ondersteuning door Le Tour Utrecht, Culturele Zondagen, Fit For Free en Sportcentrum Utrecht. Op naar de Grand Depart en -wat ons betreft- naar een volgend evenement! En ondertussen blijven wij lekker fietsen en trainen. Daar kan je altijd aan meedoen!

Cycle Training Center,
Heinz, Saskia, Anneke en Ronald

Voor de geïnteresseerden: de speellijst
Philip Glass    Glassworks; Opening
Philip Glass    Mad Rush
Jan Welmers    Minimal music for organs; Litanies
Charles Marie Widor    Toccata in F major
Leon Boellmann    Suite Gothique, opus 25; deel 4 Toccata
J.S. Bach    Toccatta and Fugue in F major BWV 540
J.S. Bach    Toccata & Fugue in D minor, BWV 565; Toccata
J.S. Bach    Toccata & Fugue in D minor, BWV 565; Fugue

Foto’s met dank aan Saskia Boesveldt, Caro Buiskool en Anneke de Joode

2015juni20_La Bataille in de Domkerk_001 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_002 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_003 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_004 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_005 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_006 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_007 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_008 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_0092015juni20_La Bataille in de Domkerk_010 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_011 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_012 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_013 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_014 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_015 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_016 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_017 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_018 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_019 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_020 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_021 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_022 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_023 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_024 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_025 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_026 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_0272015juni20_La Bataille in de Domkerk_028 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_029 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_030 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_031 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_033 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_034 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_035 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_036 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_037 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_038 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_039 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_040 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_041 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_042 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_043 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_044 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_045 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_046 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_047 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_048 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_049 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_050 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_051 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_0522015juni20_La Bataille in de Domkerk_053 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_054 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_055 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_056 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_057 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_058 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_059 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_060 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_061 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_062 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_063 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_064 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_065 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_066 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_067 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_068 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_069 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_070 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_071 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_072 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_073 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_074 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_075 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_0762015juni20_La Bataille in de Domkerk_077 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_078 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_079 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_080 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_081 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_082 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_083 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_084 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_085 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_086 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_087 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_088 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_089 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_090 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_091 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_092 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_093 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_094 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_095 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_096 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_097 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_098 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_099 2015juni20_La Bataille in de Domkerk_100

2015 buitenlandreis (race) Ventoux et Vercors, Frankrijk

Voor het tweede jaar op rij was er dit jaar een CTC buitenlandreis. Deze traditionele fietsweek vindt in het voorseizoen plaats en sluit altijd af met een cyclosportieve. Dit jaar was de bestemming Zuid-Frankrijk waar we onderaan de Mont Ventoux een mooi huisje met verwarmd zwembad tot onze beschikking hadden. 2015 CTC Frankrijkweek_001 Van hieruit werden in een paar dagen een aantal mooie tochten gefietst en is uiteraard ook de Mont Ventoux beklommen. Deze tot de verbeelding sprekende mythische berg doet zijn naam eer aan met een beklimming van 21 kilometer en een gemiddelde stijging van meer dan 7%. De boeken die we er in de voorbereiding over hadden gelezen, de films die we hadden gezien en de verhalen die we hadden gehoord kwamen allemaal tot leven in het prachtige en zonovergoten landschap met afwisselend bos en krijtrotsen.

Omdat de geselecteerde cyclosportieve wat verder naar het Noorden, in de Vercors, plaatsvond werd halverwege de week naar die regio verplaatst. De bijna 300 kilometer werden door de meesten met de auto afgelegd en door een iemand per fiets! De Vercors is een vrij onbekend maar zeer mooi fietsgebied. Uitgestrekte hoogvlaktes worden doorsneden door diverse rivieren waardoor een grote variatie aan zogenaamde ‘gorges’ is ontstaan. Deze kloofdalen staan garant voor mooie plaatjes en niet al te steile beklimmingen. In de voorbereiding op de cyclosportieve werden een aantal ritten gereden waaronder de beklimming vanuit Grenoble naar Villard de Lans.

2015 CTC Frankrijkweek_022Al dit fietswerk leidde uiteindelijk tot de afsluiting van onze fietsweek, de ‘Challenge Vercors’. Een van de bijzondere dingen van deze cyclo is dat er op zaterdag een speciale damesversie wordt vereden. Vanuit onze groep deed Marian hieraan mee in een peloton van ongeveer 80 dames heeft zij bijna 100km geklommen en gedaald om daarna vermoeid en voldaan over de streep te komen. De dag erna vond de tocht plaats die voor zowel dames als heren was opengesteld. De Challenge Vercors is geen massale cyclo en met nog geen 1000 deelnemers aan de start ademt de organisatie een ruime mate van ontspannenheid uit. Dit komt ook terug in het parcours waar het nooit echt heel steil wordt, de hoogtemeters beperkt zijn en het asfalt er goed bij ligt. Ieder heeft de tocht naar eigen voldoening volbracht en een zilveren of gouden tijd gereden. Anneke mocht na afloop zelfs op het podium een heuze bokaal in ontvangst nemen omdat ze als derde in haar categorie was geeindigd!

Al met al was het ook dit jaar weer een mooie fietsweek die ook de nodige ontspanning en gezelligheid meebracht. Magiel en Fabricio bedankt voor de perfecte organisatie. Over een bestemming voor volgend jaar wordt al weer driftig gespeculeerd, want tradities moeten in ere gehouden worden…..

Foto’s met dank aan Wolfgang Wieser en Magiel van den Bliek

2015 CTC Frankrijkweek_0012015 CTC Frankrijkweek_002 2015 CTC Frankrijkweek_003 2015 CTC Frankrijkweek_004 2015 CTC Frankrijkweek_007 2015 CTC Frankrijkweek_008 2015 CTC Frankrijkweek_009 2015 CTC Frankrijkweek_010 2015 CTC Frankrijkweek_011 2015 CTC Frankrijkweek_012 2015 CTC Frankrijkweek_013 2015 CTC Frankrijkweek_014 2015 CTC Frankrijkweek_015 2015 CTC Frankrijkweek_016 2015 CTC Frankrijkweek_017 2015 CTC Frankrijkweek_018 2015 CTC Frankrijkweek_019 2015 CTC Frankrijkweek_020 2015 CTC Frankrijkweek_021 2015 CTC Frankrijkweek_022 2015 CTC Frankrijkweek_023 2015 CTC Frankrijkweek_024 2015 CTC Frankrijkweek_025 2015 CTC Frankrijkweek_026 2015 CTC Frankrijkweek_027 2015 CTC Frankrijkweek_028 2015 CTC Frankrijkweek_029

2014 buitenlandreis (race) Dolomieten en Alpen, Italie

In het weekend van 14 juni vertrokken zo’n 10 CTC’ers richting Italië. Het appartement in La Villa (Alta Badia, Dolomieten) druppelde langzaam vol, op maandag was de eerste groep compleet. Vanuit het appartement genoten we van het prachtige uitzicht met de karakteristieke toppen van de Dolomieten. De dagen erna zouden we de hellingen ervaren. Het doel van de fietsweek was een aantal mooie tochten te fietsen in bergachtig gebied, met als afsluiting op zondag 22 juni de Gran Fondo Giordana: een Cyclo Sportieve met de Mortirolo als grootste sportieve uitdaging!

???????????????????????????????De eerste helft van de week logeerden we dus in de Dolomieten. Hier werd onder ander de Sella Ronde gefietst en beten onze kuiten zich vast op de minder bekende, maar zeker niet minder fraaie, Erben Pas. De perfecte uitvalsbasis in La Villa bood de mogelijkheid om zowel korte rondes als ook langere en meer uitdagende parcours te verkennen. Het was maar net waar je die dag zin in had, hoe de benen voelden, de temperatuur was en wie met jou een groepje wilde vormen! Zo verliep het eerste deel van de week uitermate relaxed. Het ontbijt werd verzorgd door de vroege vogels in de groep, onderweg werd samen geluncht, en de voedzame avondmaaltijd collectief bereidt.

Na vier dagen Dolomieten vertrokken we op donderdag naar Aprica, in de Italiaanse Alpen, de startplaats van de GF Giordana. Nog twee CTC-ers sloten aan, en zo waren we op volle sterkte. Op het eerste gezicht leek de omgeving van Aprica wat minder inspirerend dan de Dolomieten. Maar al fietsend kwamen we ook daar bijzondere plekken tegen. Zoals het terras van ‘la familia’, waar het notentaartje uitstekend smaakte, de huishond onze nieuwe beste vriend werd, en het uitzicht adembenemend was. In de dagen voor de GF Giordana werden de omliggende cols verkend, de fietsen gepoetst, en krakende of piepende onderdelen vervangen. Extra aandacht kregen de remblokjes want o, o, wat zijn die afdalingen steil!

Op de dag van de GF Giordana was het prettig warm. Afhankelijk van de afstand die je koos (85, 150 of 175 km) moesten achtereenvolgens de Gavia, de Mortirolo en de Santa Christina worden bedwongen. Met name de laatste twee cols zijn bepaald geen kleine jongens, met stukken van 15% en meer! De tocht leert je wat afzien is, en laat je ook ervaren hoe heerlijk fietsen in de bergen kan zijn…. en hoe lekker bier smaakt na de gedane sportieve arbeid!!

Door het overweldigende landschap met uitdagende beklimmingen, snelle en (soms te) steile afdalingen, het enthousiasme van de deelnemers, het WK voetbal, het mooie weer en de meligheid op de whatsapp, hebben we geweldig genoten van een onvergetelijke fietsweek!

Ideeën voor een fietsweek in 2015 zijn al weer geopperd. Wordt het een Trans Pyreneeën of een combinatieweek met de Dolomieten marathon? We hebben er nu al weer zin in!

Klik op deze link voor foto’s fietsweek Italie 2014